فایده خداشناسی چیه؟

باید از ضررهای بزرگ جلوگیری کنیم

از هر مکانیکی بپرسیم که:

آیا میشه با ماشین بدون آب رادیاتور رانندگی گرد؟

جواب میده:

این کار رو نکنی که خسارت زیادی به ماشین وارد میشه.

اگر از دکتر بپرسیم آیا کسی که قند خونش بالاست میتونه نیم کیلو ناپلئونی میل کنه؟

جواب میده

با این کار، خدایی ناکرده حکم مرگ خودش رو امضا کرده

خب حالا ۱۲۴۰۰۰ پیامبر اومدن بگن خدایی هست؛ قبر و قیامتی هست؛ حساب و کتابی هست؛ پاداش و کیفری هست.

همون عقلی که میگه حرف مکانیک و دکتر رو گوش بده، میگه برو دنبال حرف این پیامبران و ببین چی میگن.

پس به حکم عقل، برای اینکه ضرر متحمل رو دفع کنیم حداقل یک بار هم که شده باید بریم سراغ مبحث خداشناسی و متعلقات این مبحث.

تشکر از کسی که به ما محبت کرده

معمولا انسان‌ها درمقابل خدمات متقابل همدیگه، تشکر می‌کنن.

مثلا کسی میره بقالی و بعد از خریدها، یه تشکر خشک و خالی از فروشنده میکنه؛ با اینکه اون بقال، پولش رو گرفته.

حالا ما هم نعمت‌های زیادی در اختیار داریم و بابت خیلی‌هاش هزینه‌ای ندادیم. عقل میگه حداقل از کسی که این نعمت‌ها رو داده یه تشکر خشک خالی بجا بیار.

باید ببینیم این همه نعمت‌هایی که به ما رسیده از کجاست؟ اینجاست که میرسیم به مبحث خداشناسی

فطرت علت شناسی

انسان طوری خلق شده که معمولا تا بتونه دنبال علت‌ها و اسباب می‌گرده. مثلا علت رشد گیاه؛ ماهیت زلزله؛ علت قانون فرار از مرکز (در علم فیزیک)؛ علت مشتعل شدن بنزین؛ عباس بوعذار کیه و …

حالا علت اصلی پدیده جهان چیه؟

و دقیقا همینجاست که دوباره به مبحث شیرین خداشناسی می‌رسیم.

یک حدیث درباره خداشناسی

وجود نازنین امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

إِنَّ أَفْضَلَ الْفَرَائِضِ وَ أَوْجَبَهَا عَلَى الْإِنْسَانِ مَعْرِفَةُ الرَّبِّ وَ الْإِقْرَارُ لَهُ‏ بِالْعُبُودِيَّة

برترین و واجب‌ترین واجبات بر انسانُ شناخت پروردگار و پس از آن اقرار به بندگی‌ست.